Fyrsti hundurinn

Ég hef alltaf verið mikið fyrir hunda og á tvær íslenskar tíkur núna. Það var nú eiginlega svolítið skondið hvernig ég eignaðist fyrsta hundinn minn en ég hafði séð einhverja auglýsingu í dagblaði og ákvað að skoða það eitthvað nánar. Þetta var einhver blendingshundur og ég kolféll fyrir honum og tók hann með heim, en málið var auðvitað að ég var eiginlega ekkert heima í Miðhúsum á þessum tíma og skildi hann bara þar eftir og Maggi og mamma máttu bara sjá um hann. Hann var svo í Miðhúsum þar til hann var orðinn gamall og dó. Ekki held ég að hann hafi verið mikill smalahundur hann Kolli kallinn.

Kolla og Týra

Þegar ég fór að búa í sveitinni 1987 komst ekkert annað að en að eignast íslenskan hund. Þegar ég sá auglýsta íslenska hunda í Borgarfirði 1989 endaði það með því að við fengum tík þar sem við kölluðum Kollu. Hún var nú frekar smávaxin og ekki er ég nú viss um að hún hafi verið alveg ekta en hún var afskaplega góð og skemmtileg smalatík og áttum við hana í mörg ár.

Önnur tíkin okkar var hún Týra gamla en hana eignaðist ég í byrjun árs 1990. Hún var orðin fullorðin þá en þurfti að komast á nýtt heimili svo við vorum glöð að taka hana. Hún var mjög loðin og hafði svakalega gaman af því að baða sig í drullupollum. Hún eignaðist 2 got hjá mér og kom Trýna úr því seinna. Týra IS0065/81 var undan Garða-Tinna IS0015/76 og Snotru IS0009/75 frá Húsatóftum.

Trýna

Árið 1991 átti Týra gamla tvo hvolpa með Vaski IS0074/79 frá Ólafsvöllum og var annar þeirra Trýna mín IS02338/91 sem ég átti í mörg ár. Sú tík er einhver sá mesti og besti vinur (úr dýraríkinu) sem ég hef eignast, ótrúlega skynsöm og trygg og alltaf blíð og góð. Það var sama hvort hún var með manni í Reykjavík eða úti í sveit hún áttaði sig einhvern vegin alltaf á því hvar hún var og hegðaði sér eftir því. Ekki hef ég fundið slíkan hund fyrr né síðar.
Trýna varð fyrir bíl 1998 og dó samstundis og það var mikil sorg. Hún elti aldrei bíla eða gelti í þeim. Við vorum í Miðhúsum þegar þetta gerðist og hún var að elta heimilsfólkið niður á tún og var að labba yfir veginn og verður ekki vör við bíl sem kemur eftir veginum og varð bara undir. Hún er jörðuð í Miðhúsum.
Hún átti nokkur got og á meðal annars annars hund sem lék í bíómyndinni Ikingut. Einnig á hún hund sem Kolgrímur heitir og er afskaplega fallegur hundur. Einn fór til Stefaníu fjárbónda (íslenskar kindur) í Kanada og einn er í Bandaríkjunum sem heitir Þorri og vildi ég gjarnan eignast hund undan þeim hundi. Kannski maður flytji inn hund þaðan. En eins og oft gerist þá hafa margir hundar undan henni lent undir bílum.

Brella og Salka

Brellu eða Melkolku-Brendu IS04559/97 eignaðist ég 1998. Hún er undan Kersins-Tappa IS04033/97 og Gerplu-Kolku IS03704/95. Lengst af var hún í Miðhúsum þar sem ég vann mikið á þessum tíma og hafði ekki tíma til að sinna henni. Helga vinkona mín í Miðengi vildi endilega að það yrði ræktað eitthvað undan henni svo hún fór til hennar í nóvember 2001. Undan henni hafa komið nokkur got og árið 2002 kom undan henni og Sunnusteins-Canis IS03416/95 Salka IS07035/03 en hún kom til okkar á Blönduós í febrúar 2003. Hún var svolítið ofvirk þegar hún var yngri og Sigurgeir var afskaplega duglegur að leika við hana svo það varð oft mikill hamagangur í þeim þegar þau voru að leika. Ekki virtist það nú virka vel á alla krakka í hverfinu því hún vildi auðvitað hoppa uppá þau eins og Sigurgeir og því ekki alltaf auðvelt að eiga við hana.
Henni fannst líka alveg óskaplega gaman þegar Sigurgeir fór í bað, þá stóð hún með framfæturna á baðbrúninni og sleikti froðuna (sápu) úr baðinu. Þetta þótti þeim báðum mjög skemmtilegt. Hún er stórskemmtilegur persónuleiki, brosir framan í mann þegar maður kemur, snýr sér við og sest á tærnar á manni.

Perla

Perlu IS07507/03 eignuðumst við haustið 2003 en hún er undan Galtanes-Vöku IS04629/97 og Blandon Von Hoytts Snata IS07505/03 og er frá Guðnýju Höllu Gunnlaugsdóttur. Þar með er ég búin að fá tík sem er náskyld Trýnu minni heitinni því Galtanes-Vaka var undan Snotru IS02898/93 sem var undan Trýnu. Afi hennar er líka út frá Týru gömlu heitinni því pabbi Galtanes-Vöku var Íslands-Tanga-Sómi sem var undan Söru frá Götu IS01897/89 sem var líka undan Týru gömlu heitinni.
Perla er alspora sem gerir hana auðvitað óskaplega merkilega. Hún líkist langömmu sinni hvað varðar skapsmuni því hún er mjög róleg og góð. Bjartmar hefur gaman að hnoðast á henni þó henni sé nú ekkert sérstaklega gefið um það en hún er blíð og góð og þeim munu örugglega koma betur saman þegar þau eldast. Það var nú ekki endilega ætlunin að hafa tvo hunda en það æxlaðist einhvern veginn þannig og hér er hún hjá okkur.